Wat is de statutaire naam van de onderneming?

De statutaire naam staat in het handelsregister, niet op het briefpapier

De statutaire naam is de officiële naam die in de oprichtingsakte of statuten staat en die is ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Dit is niet per se de naam die op de website of op facturen staat: een onderneming kan handelsnamen gebruiken die afwijken van de statutaire naam. Bij een vragenlijst over identiteit vraagt de klant meestal specifiek naar de naam zoals die in het handelsregister staat, niet naar een merknaam of afkorting.

Het uittreksel uit het handelsregister toont beide: de statutaire naam en, indien van toepassing, één of meer handelsnamen. Wie het uittreksel bij de hand heeft, vult dit veld doorgaans zonder discussie in. Twijfel ontstaat vooral bij groepen met meerdere entiteiten, waar de vragenlijst niet altijd duidelijk maakt welke entiteit precies wordt bedoeld — de moedermaatschappij, de werkmaatschappij die levert, of een specifieke vestiging. Dat onderscheid hangt vaak samen met de vraag naar het vestigingsadres van de onderneming, want beide velden moeten bij dezelfde rechtspersoon horen. Ook het registratienummer dat in de vraag naar het inschrijvingsnummer wordt gevraagd, is aan die ene statutaire naam gekoppeld: naam en nummer horen bij elkaar te passen zoals ze in het register staan.

Vastgelegd in het handelsregister volgens de Handelsregisterwet 2007

De verplichting om de naam van een onderneming te registreren volgt uit de Handelsregisterwet 2007, die regelt welke gegevens van elke onderneming worden vastgelegd in het handelsregister. Die naam — de statutaire naam — is daarmee een geregistreerd feit, controleerbaar via een uittreksel, en niet iets waarover de ondernemer zelf een keuze maakt bij het invullen van een vragenlijst.