ποιος πρέπει να επιβεβαιώσει τις απαντήσεις στο δοσιέ μας πριν την υποβολή

Ποιος υπογράφει εσωτερικά, είναι ανεξάρτητος από ό,τι κάνει η Supplia

Το καθορίζει ο ίδιος ο πελάτης· δεν υπάρχει νομική απαίτηση λειτουργήματος που να ορίζει ότι ο διευθυντής, ο συντονιστής KAM ή ο υπεύθυνος συμμόρφωσης πρέπει να υπογράψει. Η Supplia συμπληρώνει την απάντηση από το αρχείο της αλυσίδας και την εμφανίζει ανά ερώτηση, αλλά η επιβεβαίωση — το κλικ στο "ναι, αυτό είναι σωστό" — προέρχεται πάντοτε από κάποιον εκ μέρους του πελάτη. Δεν συνδεόμαστε στην πύλη του δικαιούχου και δεν υποβάλλουμε τίποτα εκ μέρους της επιχείρησης· ποιος το κάνει εσωτερικά και ποιος έχει εξουσία υπογραφής για το σκοπό αυτό, είναι εσωτερική συμφωνία, όχι κάτι που προκύπτει από ένα πρότυπο ή κατευθυντήρια γραμμή.

Στην πράξη, η επιλογή σχετίζεται με το θέμα της λίστας ερωτήσεων. Για μια λίστα ερωτήσεων NIS2 σχετικά με τα δέκα μέτρα του άρθρου 21 παράγραφος 2, οι ουσιαστικές γνώσεις βρίσκονται συχνά σε ποιος διαχειρίζεται το πολιτική ISO/IEC 27001 · για μια λίστα ερωτήσεων CSRD ή VSME, βρίσκονται συχνά σε ποιος παρέχει τα στοιχεία σχετικά με τους υπαλλήλους και τις πωλήσεις. Ποιος υπογράφει τελικά — συχνά η διοίκηση, επειδή εκπροσωπεί εξωτερικά την επιχείρηση — καθορίζεται από τον ίδιο τον πελάτη, ανεξάρτητα από τον/τη συνεργάτη που έχει ελέγξει ουσιαστικά τις απαντήσεις.

Όπου αυτό προκύπτει και όπου δεν προκύπτει από ένα πρότυπο

Κανένας από τους παρεχόμενους πόρους δεν καθορίζει ένα εσωτερικό ρόλο έγκρισης. Ο Νόμος Εμπορικού Μητρώου 2007 καθορίζει ποια δεδομένα μιας επιχείρησης είναι καταχωρημένα — σκεφτείτε τα δεκανική επωνυμία και το αριθμό εγγραφής — αλλά δεν λέει τίποτα για το ποιος επιτρέπεται να επαληθεύει τις λίστες ερωτήσεων των πελατών. Η Οδηγία (ΕΕ) 2022/2555 (NIS2), άρθρο 21 παράγραφος 2, υποχρεώνει τους οργανισμούς να λαμβάνουν τα δέκα αναφερόμενα μέτρα ελέγχου, αλλά αφήνει στον οργανισμό την εσωτερική κατανομή των ευθυνών. Και το πρότυπο EFRAG VSME και ISO/IEC 27001 Annex A περιγράφουν τι πρέπει να αποδειχθεί, όχι ποιος εντός της εταιρείας πρέπει να το επιβεβαιώσει. Επομένως, η επιλογή είναι πάντοτε εσωτερική πολιτική, όχι υποχρέωση από έναν από αυτούς τους πόρους.