Η έρευνα ζητά εάν είμαστε ασφαλισμένοι κατά των κυβερνοεπιθέσεων

Η κυβερνοασφάλεια δεν είναι αντικατάσταση μέτρων, αλλά ξεχωριστό ζήτημα

Μια κυβερνοασφάλεια είναι ανεξάρτητη από τα δέκα μέτρα του άρθρου 21 παράγραφος 2 του NIS2 και ανεξάρτητη από το Annex A του ISO/IEC 27001. Το ερώτημα για το εάν είστε ασφαλισμένοι κατά κυβερεπιθέσεων αφορά στη χρηματοοικονομική κάλυψη μετά από ένα περιστατικό, όχι στην ποιότητα της ασφάλειάς σας εκ των προτέρων. Ορισμένοι πελάτες το θέτουν ως ξεχωριστό ερώτημα, άλλοι το χρησιμοποιούν ως έμμεσο τεστ: ένας ασφαλιστής συνήθως δεν αποδέχεται ασφαλιστήριο χωρίς ελάχιστα βασικά μέτρα, επομένως το "ναι, ασφαλισμένος" ενδέχεται να ερμηνευθεί ως έμμεσο στοιχείο μιας ορισμένης ωριμότητας. Αυτή είναι υπόθεση του ερωτώντος, όχι κανόνας από τις αναφερόμενες πηγές.

Εάν έχετε ασφαλιστήριο, τότε η απάντηση με "ναι" μπορεί να στηριχθεί μόλις έχετε το ασφαλιστήριο ή το πιστοποιητικό ασφάλισης ως αποδεικτικό στοιχείο. Εάν δεν έχετε ασφαλιστήριο, τότε το "όχι" είναι η πραγματική σωστή απάντηση — ένα ακόλουθο ερώτημα σχετικά με αντισταθμιστικά μέτρα συνήθως τίθεται ξεχωριστά, για παράδειγμα σχετικά με τη διαδικασία διαχείρισης περιστατικών ασφάλειας ή σχετικά με αντίγραφα ασφαλείας και κατάσταση έκτακτης ανάγκης για ανάκαμψη. Εάν αμφιβάλλετε για το εάν το ερώτημα αφορά στο ίδιο το ασφαλιστήριο ή στην υποκείμενη κάλυψη (για παράδειγμα κάλυψη για ransomware έναντι διακοπής επιχειρήσεων), διαβάστε τότε το κείμενο του ερωτήματος κατά γράμμα: "ασφαλισμένος κατά κυβερεπιθέσεων" είναι ευρύτερο από "ασφαλιστήριο κυβερνοασφάλειας συναφθέν", και το κατάλογο αλυσίδας πρέπει να καλύπτει την απάντηση στο ερώτημα που τέθηκε, όχι σε σχετικό ερώτημα.

Καμία από τις τρεις πηγές δεν υποχρεώνει μια κυβερνοασφάλεια

Ούτε το άρθρο 21 παράγραφος 2 του NIS2, ούτε το Annex A του ISO/IEC 27001, ούτε ο Νόμος Κυβερνοασφάλειας αναφέρουν υποχρέωση ασφάλισης. Τα δέκα μέτρα του NIS2 αφορούν τη διαχείριση κινδύνων, την αντιμετώπιση περιστατικών, τη συνέχεια επιχειρήσεων και παρόμοια — μια ασφάλιση δεν εμφανίζεται εκεί. Το Annex A δεν γνωρίζει επίσης μια δράση ελέγχου που να απαιτεί συγκεκριμένα ασφάλιση. Ένας πελάτης που ρωτά για ασφάλιση, κάνει αυτό λοιπόν κατά δική του πρωτοβουλία, ανεξάρτητα από αυτή τη νομοθεσία· η απάντηση παραμένει επομένως ένα ερώτημα πραγματικής ναι/όχι με ασφαλιστήριο ως αποδεικτικό στοιχείο, όχι ερώτημα συμμόρφωσης με κατώτατο όριο νομοθεσίας.