is het invullen van deze vragenlijst hetzelfde als voldoen aan nis2

Nee, de vragenlijst is een aftoetsing, geen wettelijke plicht

Nee, deze twee zijn niet hetzelfde. De vragenlijst die je van een klant krijgt, is een inkoop-instrument: die klant wil weten of jij als leverancier een risico vormt in zijn keten. NIS2 — voluit Richtlijn (EU) 2022/2555 — is een wettelijke verplichting die alleen geldt voor organisaties die zelf als entiteit onder de richtlijn vallen, of onder de Nederlandse omzetting daarvan, de Cyberbeveiligingswet. Of dat voor jouw onderneming zo is, hangt af van sector en omvang, en dat bepaal je los van welke lijst je ook krijgt. Check dat apart bij de vraag of de onderneming zelf onder de NIS2-richtlijn valt, want dat antwoord verandert niets aan wat je hier invult.

Wat wel klopt: veel klanten die zelf onder NIS2 vallen, vertalen hun eigen verplichting naar hun leveranciers. Artikel 21 lid 2 van de richtlijn verplicht die entiteiten tot tien categorieën maatregelen, waaronder ketenbeveiliging — en dat is precies waarom jij als toeleverancier vragen krijgt over risicoanalyse, incidentafhandeling en continuïteit. De vragenlijst is dus het gevolg van iemand anders' NIS2-plicht, niet het bewijs van jouw eigen plicht. Je kunt de lijst volledig en naar waarheid invullen zonder dat je daarmee "NIS2-compliant" wordt, en omgekeerd: als je zelf wél onder de wet valt, helpt een ingevulde lijst je niet bij die eigen verplichtingen — die lopen via toezicht, niet via een klantportaal.

Waar dat verschil vandaan komt: artikel 21 versus de vragen zelf

Artikel 21 lid 2 van Richtlijn (EU) 2022/2555 noemt tien maatregelen die een NIS2-entiteit zelf moet nemen, onder meer over beveiligingseisen aan de eigen leveranciers en over training in cyberhygiëne voor medewerkers. Een vragenlijst van een klant vertaalt die maatregelen naar concrete vragen aan jou als leverancier, maar de wettelijke norm zelf staat in de richtlijn en, voor Nederland, in de Cyberbeveiligingswet — niet in het portaal van je klant.