moet ik elk antwoord nalezen voordat ik het verstuur

Elk antwoord bevestigen, niet elk antwoord uitzoeken

Ja, in de zin dat elk voorgesteld antwoord langs jou moet voor je op "ja, klopt" of "nee, aanpassen" klikt. Maar dat is iets anders dan zelf uitzoeken of het antwoord klopt: dat werk is al gedaan op het moment dat het systeem het antwoord uit het ketendossier haalt. Bij een vraag over aantal medewerkers of vestigingslanden staat het antwoord al vast in het dossier — jij checkt of het actueel is, niet of het klopt. Dat scheelt bij tien vragenlijsten per jaar veel tijd, want je herhaalt geen speurwerk dat je vorig kwartaal al deed.

Waar bevestigen wél echt werk is: vragen die om een recent bewijsstuk vragen. Een vraag over of de onderneming ISO 9001-gecertificeerd is heeft een geldigheidsdatum op het certificaat nodig, en die loopt af. Een vraag over de tien maatregelen van artikel 21 lid 2 van de NIS2-richtlijn heeft per maatregel een eigen stand van zaken — patchbeleid van vorig jaar is niet automatisch het patchbeleid van nu. Daar is bevestigen niet een vinkje zetten, maar even nagaan of het onderliggende bewijs nog dekt wat er staat. Voor vragen zonder dossierbron stelt het systeem geen "ja" voor; die markeert het als openstaand, en daar kies jij zelf een antwoord of laat je het leeg.

Waarom bevestiging per antwoord de standaard is

Het platform verklaart, certificeert en beoordeelt niets — er is geen score en geen keurmerk van ons. Dat betekent dat de verantwoordelijkheid voor de inhoud van elk ingediend antwoord bij de onderneming zelf blijft liggen, niet bij het systeem dat het antwoord heeft voorgesteld. Bevestiging per antwoord is daarom geen extra controlestap die je zou kunnen overslaan, maar de plek waar die verantwoordelijkheid wordt vastgelegd. Bij een vraag over een continuïteitsplan bij ernstige verstoring is dat verschil goed te zien: het systeem herkent dat de vraag gesteld is en haalt het laatst vastgelegde antwoord op, maar of dat plan nog actueel is, weet alleen de onderneming.